9,786,696 wizyt
Gości online: 2

54 Międzynarodowy Dzień Teatru - orędzie'2015

   

54 Międzynarodowy Dzień Teatru, to święto wszystkich ludzi, którym nie jest obce zjawisko teatru
we wszelkich jego postaciach.
Świąteczny charakter temu dniu nadano z inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI)
w czerwcu 1961 roku
podczas IX światowego kongresu Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (International Theatre Institute - ITI) w Helsinkach.

Ustanowienie Dnia Teatru zaproponował Arvi Kivimaa Prezydent Fińskiego Instytutu ITI.
Dzień obchodów ustalono na 27 marca, w rocznicę otwarcia Teatru Narodów (Theatre of Nations) w Paryżu.

Od tego czasu Dzień Teatru jest obchodzony rokrocznie przez ponad sto narodowych ośrodków ITI świata.

Co roku wybrany artysta jest autorem przesłania kierowanego do ludzi teatru i nie tylko, na całym świecie.
Autorem pierwszego takiego przesłania był francuski poeta, dramaturg, malarz, reżyser filmowy - Jean Cocteau (1962).


Przygotowanie tegorocznego
międzynarodowego orędzia powierzono polskiemu reżyserowi 
Krzysztofowi Warlikowskiemu

warlikowski

O R Ę D Z I E     MĘDZYNARODOWE       

 

(...) 

                  Mistrzów dla teatru najłatwiej znaleźć z dala od teatru. To zwykle ci, których nie zajmuje teatr jako machina do reprodukowania
klisz i konwencji. To oni znajdują pulsujące źródła i żywe nurty rzek,
które omijają na ogół teatralne sale i gromadzące się w nich codziennie niezmierzone zastępy ludzi porających się z naśladowaniem jakichś światów. Naśladujemy zamiast tworzyć światy własne, skupione, uzależnione wręcz od debaty z publicznością i afektów, które przepływają zakryte, a które właśnie teatr najlepiej potrafi odsłaniać.
 

Takich przewodników znajduję najczęściej w prozie. Dziś stale i codziennie myślę o pisarzach, którzy przed około stu laty proroczo, choć powściągliwie opisali zmierzch europejskich bogów, który pogrążył naszą cywilizację
w mroku do dziś nierozjaśnionym. Mam na myśli Franza Kafkę, Tomasza Manna i Marcela Prousta. Dziś do tego grona proroków dołączyłbym jeszcze Johna Maxwella Coetzeego.
 

Ich wspólne poczucie nieuchronnego końca świata, nie planety, ale modelu relacji międzyludzkich, porządków i rewolt, towarzyszy nam
teraz dojmująco. Nam, którzy żyjemy po końcu świata. Wobec zbrodni
i konfliktów, które podpalają coraz to nowe miejsca szybciej nawet niż wszędobylskie media nadążają z relacjami. Te pożary zresztą szybko się nudzą i bezpowrotnie znikają z prasowych doniesień, czujemy się bezradni, przerażeni i osaczeni. Nie potrafimy już budować wież, a mury, które uparcie wznosimy, nie chronią nas przed niczym, przeciwnie, same wymagają ochrony i troski, która pożera gros naszej życiowej energii.
I nie mamy już siły, żeby próbować dojrzeć to, co jest za bramą, za murem. A właśnie wobec tego powinien istnieć teatr i w tym szukać swojej mocy. Zaglądać tam, gdzie patrzenie wzbronione.
 

”Podanie usiłuje dociec tego, co niedocieczone. A że bierze początek z głębi prawdy, musi znaleźć swój koniec w niedocieczonym” – te słowa, które Kafka odniósł do metamorfoz podania o Prometeuszu odnoszę silnie do tego, jaki powinien być teatr i takiego teatru biorącego początek w głębi prawdy i znajdującego koniec w niedocieczonym wszystkim jego robotnikom, tym co na scenie i tym, co na widowni, życzę z całego serca.



         Krzysztof Warlikowski

2015

źródło: http://dotknij-teatru.pl/oredzie-na-miedzynarodowy-dzien-teatru/


-   orędzie 2016 - 55 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2015 - 54 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2014 - 53 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2013 - 52 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2012 - 51 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2011 - 50 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2010 - 49 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2009 - 48 Międzynarodowy Dzień Teatru

-   orędzie 2008 - 47 Międzynarodowy Dzień Teatru

Nagrody Krytyków Teatralnych Polskiego Ośrodka ITI